eigenschappen rechterhersenhelft

Mens-erger-je-niet. -d, -t of -dt


19 december 2019
Gisteren sprak ik met een wat oudere vrouw die zei dat ze zich ongelofelijk irriteerde over het taalgebruik van jongeren op sociale media. En dan had ze het niet over welke woorden zij gebruikten, maar hoe ze opgeschreven werden. Vooral het gebruik van wel of geen -t zoals in het woordje vind(t). Dat was volstrekt onnodig en je zag toch gelijk dat dat fout is. Nu is het zo, dat voor een-vijfde van de mensen, dat 'gewoon' zien dat het fout is, niet zo vanzelfsprekend is. Ik heb haar dat dan ook vriendelijk maar beslist uitgelegd maar dat vond ze maar onzin. Taal is gewoon ontzettend belangrijk en dat moet je goed doen, voor vier-vijfde van de mensen is het dus geen probleem. Nu zijn een-vijfde van 17 Miljoen mensen bij mijn weten toch nog aardig wat mensen... Haar oplossing was dat als je het dan echt niet wist je het werkwoord gewoon kon vervangen door het werkwoord "lopen". Dat is een prima trucje, daar deel ik haar mening, maar is niet altijd afdoende als jij in beelden denkt en dus het werkwoordplaatje lopen in de zin zet. Je krijgt er rare beelden van in je hoofd en je weet nog steeds niet hoe je dat eerste woord moest schrijven. Tuurlijk kunnen ook beelddenkers woorden vervangen maar zo simpel hoeft dat niet altijd te zijn. En het kost enorm veel tijd. Zeg nou zelf, hoeveel kwaad kan het als je een spelfoutje maakt als je even snel een berichtje naar je moeder stuurt: "Mam, ik vindt je lief". Dat berichtje gaat rechtstreeks het moederhart in, met spelfout en al. Niemand die daar hinder van onder(loopt)vindt. Als je een belangrijke brief moet sturen dan is het verstandig dat je even checkt of je alles wel goed geschreven hebt, daar hebben ze die leuke rode golfjes tegenwoordig voor, maar als het even snel moet mag het van mij best met een foutje, of twee. Als de boodschap maar duidelijk overkomt. We moeten af van het gebruik dat mensen direct veroordeeld worden op hun spelkunsten, de meeste beelddenkers hebben een goede intelligentie en zijn prima in staat een prachtig verhaal te schrijven, zij het met spelfouten. Maar daar wordt het verhaal niet minder mooi van en de inhoud niet minder belangrijk. We gaan beginnen om mensen te oordelen naar de talenten die ze wel bezitten. Door niet te hameren op de kleine foutjes en daarmee hun toch al wankele zelfvertrouwen af te brokkelen, kunnen we ze juist versterken door hun talenten te benoemen en ze te laten zien dat zij ook belangrijk zijn en gebruik mogen maken van de mogelijkheden die ze wel hebben. Maar goed voor vier-vijfde van de mensen dat je niet kunt blijven zitten op tekenen.